Rasayana : ayurvedische anti-agingtherapie

Even een vervolg op mijn bericht ivm de "7 dooddoeners van Aubrey de Grey".
Ayurvedische rasayana's werken m.i. wel degelijk in op deze 7 oorzaken van veroudering, maar doen dat indirect via ondersteuning en regeneratie van de zelfherstellende processen die eigen zijn aan elke vorm van leven. Dit is een wezenlijk verschil met de Grey's visie. Bij het toedienen van rasayana's gaat de mens niet tewerk als de ingenieur die ingrijpt in de machinerie van het leven, maar als de helper en ondersteuner van de natuurlijke fysiologische potentialiteit.
Het uiteindelijke doel van een rasayana is optimale voeding aanbrengen voor alle of specifieke weefsels en de weefsels daardoor beter laten functioneren en regenereren. Rasayana's werken daarvoor in op 3 belangrijke ayurvedische principes : op rasa, op agni en op de srota's.
● De essentie. De rasa dhatu is het eerste weefsel en vormt de basisvoeding voor alle daaropvolgende weefsels. Rasa dhatu voedt rakta dhatu, rakta voedt mamsa, mamsa voedt medha, medha voedt asthi, asthi voedt majja, en de majja dhatu voedt uiteindelijk de shukra dhatu. Uit shukra put de 'ojas' dhatu zijn voeding. Ojas is het principe dat een goede immuniteit en algemene gezondheid en vitaliteit schenkt aan lichaam en geest. Rasayana's voorzien supernutritie voor de rasa dhatu en geven aldus nieuwe sterkte (bala) aan het organisme.
● Biotransformatie. De aangebrachte nutriënten moeten kunnen worden omgezet in opneembare stoffen. Met de leeftijd wordt Agni echter onregelmatig en uiteindelijk zwakker. Rasayana's zijn er dan ook op gericht in elke levensfase een goede staat van Agni te herstellen, waardoor niet enkel de spijsvertering maar alle metabole processen worden geoptimaliseerd.
● Transport en communicatie. Met het voortschrijden van de leeftijd raakt ook de (micro)circulatie steeds verder verstoord (srotodushti). Om de optimale flow te herstellen tussen alle macro- en microstructuren in het lichaam is dus ook regelmatige reiniging van de srotamsi nodig, de grote en kleine lichaamskanalen die zorgen voor optimale aanvoer van essentiële voedingsstoffen tot in de cel, vervoer van alle noodzakelijke metabole stoffen, én optimale afvoer van alle intra- en extracellulair junkmateriaal.

Door de eeuwen heen ontstonden specifieke rasayana's voor elke leeftijdscategorie, voor rasa, agni en srota's, voor specifieke ziekten, voor welbepaalde weefsels, voor mentale zowel als fysieke weerstand, en voor elk constitutietype.

Groenten arm aan vitaminen en mineralen – Extra antioxidanten slikken?

Eergisteren gelezen in de Standaard Online : Groenten verliezen vitaminen. Men vermoedt dat vooral moderne bemestingstechnieken, nl. het injecteren van mest in de landbouwgronden i.p.v. 'bovengrondse' bemesting, onze groenten steeds minder voedzaam maken. Het onderzoek van de Nederlandse consumentenbond wees uit dat in volle grond geteelde groenten nog nauwelijks selenium bevatten, en dat de gehaltes aan andere mineralen/sporenelementen en bepaalde vitamines, essentiële nutriënten voor de biochemie van de mens, tot de helft lager liggen dan 20 jaar geleden.
Anders dan in Nederland bestaat in België niet de verplichting om mest in de bodem te injecteren, maar de techniek wordt toch volop toegepast. De mest doodt het microleven in de bodem, en mineralenevenwichten raken verstoord.
Op een zieke bodem groeien nutriëntenarme planten. Ondanks de overvloed en variatie aan voeding die we ter beschikking hebben, raken we met z'n allen steeds verder ondervoed. Niet in kwantiteit, maar in kwaliteit. Zelfs wie ver weg blijft van junk- en convenience-food, en overwegend 'gezond' eet, krijgt waarschijnlijk onvoldoende binnen van enkele belangrijke vitamines, mineralen en andere nutriënten om zijn/haar metabolisme in optimale conditie te houden.

In hetzelfde Standaard Online-artikel knoopt de auteur daar ook nog de bemerking aan vast dat vervangen van groenten en fruit door antioxidantvitaminen en -mineralen geen goed idee is, en hij/zij doet dat op basis van een (recent aangepaste) meta-analyse van 67 klinische studies waaruit bleek dat inname van vitamine A en E en betacaroteen zou leiden tot een 16% hoger risico op overlijden. Vitamine C bleek geen invloed te hebben op het overlijdensrisico, en met selenium daalde het overlijdensrisico met 9% (dat laatste vermeldt het artikel niet?). Toch even vermelden dat deze review op geweldig veel kritiek botst, niet enkel vanuit de supplementenindustrie (da's evident), maar ook vanuit de wetenschappelijke wereld. Lees alvast enkele commentaren op Nutraingredients.com.

Samenvatting van de betreffende studie.
Source: Cochrane Database of Systematic Reviews
2008, Issue 2. Art. No.: CD007176. DOI: 10.1002/14651858.CD007176.
"Antioxidant supplements for prevention of mortality in healthy participants and patients with various diseases"
Authors: G. Bjelakovic, D. Nikolova, L.L. Gluud, R.G. Simonetti, C. Gluud

De 7 dooddoeners - Aubrey de Grey

Na aankoop op eBay, vorige week uiteindelijk op mijn nachttafeltje geland : “Ending Aging” van Aubrey de Grey (2007). Na lectuur bericht ik nog wel wat ik ervan vond.
Aubrey de Grey is één van die omstreden exponenten van de huidige trends in anti-aging, Brits informaticus en biomedisch gerontoloog, en vroeger auteur van “The mitochondrial Free Radical theory of Aging”. Ouderdom is volgens hem een ziekte die kan bestreden worden. Hij beweert dat de fundamentele theoretische kennis om effectieve antiverouderingsbehandelingen te ontwikkelen beschikbaar is, en zijn levenswerk bestaat uit het definiëren, promoten en ontwikkelen van de specifieke technologieën nodig voor het omkeren van verouderingsverschijnselen, of, zoals hij ze noemt: “het geheel van de zich opstapelende neveneffecten van het metabolisme waaraan we uiteindelijk sterven”. Als we die allemaal tacklen, zouden we onze levensduur onbeperkt kunnen verlengen. Zijn werk wordt verguisd of de hemel in geprezen. Het is interessant even te kijken naar de 7 oorzaken die volgens de Grey tot veroudering en uiteindelijk de dood leiden:
1. Kankerveroorzakende (epi)mutaties in de celkern : veranderingen in het nucleaire DNA, de molecule die onze genetische informatie draagt, of aan eiwittten die binden aan het nDNA.
2. Mitochondriale mutaties . De mitochondriën zijn celcomponenten die instaan voor de energieproductie. Ze bevatten hun eigen genetisch materiaal en wijzigingen daarin tasten de celfunctie aan. Indirect leiden deze wijzigingen tot verschillende verouderingsverschijnselen.
3. Intracellulair junkmateriaal : onze cellen breken voortdurend eiwitten en andere moleculen af die nutteloos of schadelijk zijn geworden. Molecules die niet kunnen worden gemetaboliseerd worden als junk opgeslagen binnenin de cel. Atherosclerose, maculaire degeneratie, en neurodegeneratieve aandoeningen zoals de ziekte van Alzheimer houden hiermee verband.
4. Extracellulair junkmateriaal : schadelijke junkeiwitten kunnen zich ook buiten de cellen opstapelen. De amyloide plaques in de hersenen van Alzheimerpatiënten zijn een
voorbeeld hiervan.
5. Celverlies : sommige cellen in ons lichaam kunnen niet of slechts aan een heel laag tempo worden vervangen. Door dit mechanisme wordt bvb. het hart zwakker met de leeftijd, en ook de ziekte van Parkinson en bepaalde immuunaandoeningen kunnen erdoor worden verklaard.
6. 'Oude' cellen (cell senescence) : sommige cellen kunnen zich niet meer delen, maar anderzijds sterven ze ook niet. Ze beginnen echter foute dingen te doen, zoals het afscheiden van schadelijke eiwitten. Dit is de oorzaak van 'immuunveroudering' en diabetes type 2.
7. Crosslinking : cellen worden in weefsels samengehouden door speciale verbindingseiwitten. Crosslinking tussen cellen heeft te maken met het ontstaan van AGE's (advanced glycosylation endproducts, verbindingen van suikers met eiwitten en vetten). Als er teveel crosslinks ontstaan tussen de cellen van een weefsel, verliest dat weefsel zijn elasticiteit, flexibiliteit of transparantie, en ontstaan problemen zoals bvb. atherosclerose, nierschade en presbyopie.

De remedies die de Grey vooropstelt om elk van deze 7 'dooddoeners' aan te pakken, bevinden zich binnen de experimentele domeinen van de gentherapie, de stamceltherapie, de nanogeneeskunde, de regeneratieve geneeskunde, nog onontwikkelde medicijnen die op specifieke cellen inwerken, chemische immuunstimulatie, enz...allemaal maatregelen die stevig zijn ingebed in de heersende hypermaterialistische visie op leven en gezondheid. Het is een zeer mechanistisch-technologische benadering, waarin de mens wordt beschouwd als een machine waarvan de levensduur (oneindig) kan worden verlengd door regelmatige onderhoudsbeurten in de medische werkplaats, inclusief het plaatsen van welgekozen wisselstukken.

Sinds 2005 leidt Aubrey de Grey het SENS-project : Strategies for Engineered Negligible Senescence. Hij is ook mede-oprichter van de Methuselah Foundation, uitreikers van de Methuselah Mouse Prize, een geldprijs die wordt uitgereikt aan die researchers die erin slagen de levensduur van muizen in het lab het meest te verlengen. Aubrey de Grey is eveneens de uitgever van Rejuvenation Research : vrije toegang tot de volledige inhoud van het laatste nummer (feb. 2008) via deze link.